Eğitim hayatımın 4 yılı kiliste geçti ve benim mide fıtığı sorunum vardı. Bir gece yine ağzım durmadı yasak olan komşunun getirdiği acılı biber dolmasını yiyip dayanılmaz ağrılar sonucu kendimi hastahanede buldum. Artık hastahane çalışanları için yabancı değildim onlarda benim için değildi neredeyse ayda 2 kere ağrı kesici iğne vurulmaya gidiyordum. Benim için normal bir gün gibiydi gelmişti.
Acile geçtim kayıt yaptırdım. Muayene olma bölüme baktım yine herkes kendi kafasında geçtim içeri. Artık ne bekliyorsam bildiğin acil güzel hatun çıkacak ümidi yokta değildi ha. Doktora gittim hastalığı söyledim direk agrı kesici igne yazdı ve hemşireye söyledi aslında hemşir demek lazım erkekti.
Sedyeye geçtim iğne hazırlandı, iğneden korktuğum halde erkeklik gururuna yediremediğimden takmıyormuş gibi davranıp açtım kalçayı. Hemşir öyle bir hareketle sanki kalçamla dart oynadı ve kalçaya baktığımda sallanan bir iğne gördüm. Hemşir’in suratına baktım adam yetenekli meğersem hem iğne yapıyor hemde telefonla konuşuyor. Lan oğlum ne yapıyorsun diyecekken birden acil bir hasta girdi içeri. hastahane kavşagında motor kazası olmuş. Direk acile getirmişler hemen kapıyı kapattılar doktor vs. hasta ile ilgilenmeye başladı hala benim kalçamda sallanan bir iğne vardı sanki bana zimmetli.
Kaza yapan adam ölmüştü. Yapılacak bir şey olmadığını anladıklarında doktor karar verdi dışarıdaki yakınlarına söylemeye. Ama düşündüğüm “biri iğneyi çıkarsın” demek ama olmuyor millet can derdinde bende mal derdindeydim . Doktor çıktı ilk karşısına çıkana “yakını mısın” dedi. Evet cevabını aldığında ise doktor “hastayı kaybettik” dedi. Birden hasta yakını doktorun yakısına yapıştı.
Aynen dediği ” Ne diyorsun aq şimdi geçti içeri adam nere gider ” . Kalçamdaki malum iğneyle ben gülüyordum ben gülerken o sallanıyordu.
O gün bu gündür bütün iğnelere saygım sonsuz. Hala merak ediyorsunuz iğneye ne oldu çıkardım yanıma aldım. Evdeki dart tahtasına taktım hakkettiği yeri buldu bence
hamza 
Dinam 
